با مردم آنگونه معاشرت کنید که اگر مُردید بر شما اشک ریزند. و اگر زنده ماندید، با اشتیاق سوی شما آیند.
«حکمت10 نهج البلاغه امیر لبخند و عشق ، حقیقتی برگونه اساطیر، علی (ع)»