بنام آرام دل ها
آدم وقتی فقیر میشه ،خوبی هاش هم حقیر میشه،اما کسی که زور داره یا زر داره "هنر"می بینند"عیب"هاشه ،حرف حسابی میشنوند چرندهاشه،آروغ های بی جا ونفرت بارشه ،فلسفه و دانش و دین می فهمند ؛ حتی "شوخی های خنک و بی ربط "او، از خنده حضار را روده بر می کنه! ملت ها هم همینجورند.
روزی که ما مسلمانها پول داشتیم ،زور داشتیم ففرنگی هااز ما تقلید می کردند.استاد های دانشگاههی ایتالیا ،اسپانیا ،فیلسوفها ودانشمندان اروپا ،وقتی می خواستند درس بدهند قبا ولبادهءملاهای مارا به تن می کردند،یعنی که ما بوعلی و رازی و غزالی ایم!
همون که باز ، بعضی از استادهای دانشگاههای ما خود را می آرایند یعنی که ما هم شبیه کانت و دکارتیم!ببین که لبا ده های خودمان را هم باید از دست فرنگی ها به تن کنیم !
ادامه دارد
+ | نويسنده : رضائی در تاريخ : چهارشنبه 30 آبان1386 |
